Agenda

17 december 2017

M25: Kerst actie & Diner

 

23 december

Tafel van Hoop

 

29 december 2017

M25: Maaltijd met daklozen

 

8 januari 2017 

Zinzoekers aan Tafel

 

26 januari 2017

Zinzoekers: Food & Film

 

12 februari 2017

Zinzoekers aan tafel

 

15 februari 2017 

Zinzoekers: Leeszin 

INTERVIEW OVER DE DROMEN VAN EEN TAFEL VAN HOOP



Alie Leeflang en Derk Stegeman werken bij Stek aan de vormgeving van de Tafel van Hoop.

Waarom een tafel van hoop? “Samen eten is een van de meest alledaagse bezigheden van mensen. Er wordt in allerlei vormen met elkaar gegeten, gedeeld, brood gebroken, gedronken. Het gebeurt ook in een kerkelijke, religieuze en diaconale omgeving: maaltijden om mensen met elkaar te verbinden, om uit te wisselen, om feest te vieren, om saamhorigheid te vieren in buurten en wijken. Aan de andere kant is er het oeroude en heilige ritueel in kerken en andere geloofsgemeenschappen: de eucharistie, het delen van brood en wijn. Maar vaak is dat een versteend ritueel geworden, vormvast en met een nauwelijks meer te herkennen achtergrond. De Tafel van Hoop is een project dat de tussenruimte zoekt tussen dat alledaagse en dat heilige.”

Wat houdt dat in, die tussenruimte? “We willen proberen het ritueel opnieuw ‘uit te vinden’. Dat zou kunnen gebeuren door al doende met elkaar uit te wisselen welke betekenis je eraan zou willen geven, welke beleving wat je doet bij je oproept. We willen uitproberen, oefenen, spelen, letterlijk proeven wat er met deze vorm kan. Verdraagt deze oude vorm nieuwe invullingen? Kan ze aantrekkelijk worden voor nieuwe belangstellenden? Zo ontstond de droom van de Tafel van Hoop bij StekJong in Den Haag.”

Hoe gaan jullie het in de praktijk aanpakken? “We gaan om te beginnen acht keer proefdraaien, na elke keer evalueren we wat er goed was en wat niet en we boekstaven dat ook, zodat we al doende het concept kunnen bijstellen. Het is een soort diner voor genodigden, met zorg door vrijwilligers bereid met biologische producten. Op de menukaart staan gerechten die elk hun eigen symboliek, betekenis of historie hebben, die op gezette momenten ook wordt toegelicht. Er staan in een sfeervolle ruimte steeds zeven niet al te grote, ronde tafels met acht stoelen. Op elke tafel is voor acht gedekt, maar aan elke tafel zitten zeven mensen; één stoel blijf leeg. Tijdens de maaltijd komen verhalen tot leven, worden liederen gezongen, er zijn momenten van stilte en er kunnen beelden worden getoond. De deelnemers beleven iets. De rode draad is de rode draad van de hoop.

Wie doen eraan mee? “De tafelgenoten zijn geen toeschouwers. Zij nemen zelf ook eten mee, dat ter plekke opgewarmd kan worden, en ze kunnen ook vertellen waarom ze dit specifieke eten hebben meegenomen. Dat eten kan een symbolische waarde hebben die kan worden toegelicht. De deelnemers worden uitgenodigd om zich te bezinnen op de eigen verbinding met het eigen verhaal bij de thema’s, hun wordt gevraagd elkaar daarover ook te vertellen. Bovendien worden de tafelgenoten betrokken in de uitvoering van rituelen, symbolische handelingen, die niet alleen voor maar ook door hen worden verricht.”

Aan welk soort rituelen denken jullie dan? “Dat bepaal je natuurlijk met elkaar en ze moeten goed voorbereid worden. Maar we denken bijvoorbeeld aan het ritueel dat de gasten hun handen wassen. Aan tafel is er gelegenheid om een naamkaartje te maken, het programma voor de avond in te zien en ‘de test van hoop’ te maken. Als alle gasten aan tafel zijn, steekt de gastheer/gastvrouw de kaarsen aan en nodigt van iedere tafel een gast uit om de kaars op tafel aan te steken. Als er op iedere tafel een kaars brandt, kunnen mensen ieder persoonlijk hun dankbaarheid met elkaar delen.
Dan kan er een verhaal klinken. Er is ook gelegenheid voor stilte en bezinning. Er klinkt muziek. Er is gelegenheid om een kaarsje aan te steken voor jezelf,  voor iemand in je omgeving of voor de wereld om je heen. We kunnen samen zingen over duisternis en licht. We kunnen toosten op onze dankbaarheid, op de hoop en de moed om ondanks alles weer op te staan en door te gaan. Een toost op het feit dat er altijd licht zal zijn. We kunnen zelfs een volgeschonken glas zien als een symbool, als uitvloeisel van een geloofsdaad: er zal ooit altijd voldoende zijn.”

En wat is er dan gebeurd? Wat wil de Tafel van Hoop brengen? “Met de Tafel van Hoop willen we ruimte en tijd afbakenen waarin mensen, van binnen en buiten de kerken, uit verschillende religieuze en spirituele tradities deel uitmaken van een oeroude en tegelijk uiterst actuele performance van woorden en gebaren. Wij geloven dat dit oude ritueel voldoende draagkracht en betekenis in zich heeft om ontmoetingen te ensceneren en te verdiepen. Wij denken ook dat dit ritueel de kracht heeft om een setting van bezinning en bezieling op te roepen. Wij weten uit ervaring dat veel mensen naar zulke ontmoetingen vol zingeving en beleving op zoek zijn. Bij Stek werken we op de grens van binnen en buiten, op de grens van stad en kerk. De Tafel van Hoop is zo’n grensverkenning.”